گروه نویسندگان حاشیه
Contact me
My Profile
Blog Author(s) گروه نویسندگان حاشیه
Previous Months Home Archive امرداد ٩٢ خرداد ٩٢ اردیبهشت ٩٢ فروردین ٩٢ اسفند ٩۱ More ...
      حاشیه... ("حاشیه" یک هفته نامه فرهنگی٬اجتماعی و البته سیاسی است.)
نایاب، کمیاب، متادون by: گروه نویسندگان حاشیه

درمان شیک اعتیاد هم به مشکل برخورده است

سخت‌ترین روش ترک اعتیاد نصیب معتادانی است که پست و منصبی دارند. این موضوع را بارهاوبارها روان‌شناسان و کارشناسان گفته‌اند که برای معتادان به‌اصطلاح «ته خطی»، ترک اعتیاد یک قدم معمولی در جهت بازگشت به زندگی است اما وقتی کسی پست و مقامی داشته باشد و به‌به و چه‌چه دیگران در اطراف‌اش به‌راه باشد، دیگر حرف‌زدن از ترک اعتیاد – در صورت وجود- کار نشدنی است. حالا فرض بگیرید که یک مقام مسوول، یک آدم با اصل‌ونصب، یک شخصیت مهم، یک بزرگ خاندان و... که به هر دلیل دچار بلای خانمان‌برانداز اعتیاد شده، می‌خواهد، مواد را ببوسد و بگذارد کنار. چه کار باید بکند؟ باید ببندن‌اش به تخت؟ باید وادارش کنند به ترک کار و زندگی‌اش برای اقامت در کمپ‌های بی‌دروپیکر؟ یا باید دل بدهد به استرس ترک مواد از طریق سم‌زدایی در مراکزی که اصلا معلوم نیست کارشان از روی حساب‌وکتاب است یا نه؟ بهترین روش درباره چنین آدم‌هایی، روش جایگزین‌کردن مواد است. روشی که امروزه بهترین متدش را «متادون‌درمانی» نام نهاده‌اند. فرقی نمی‌کند قرار باشد با قرص یا شربت متادون ترک صورت بگیرد یا با شربت تریاک؛ مهم این است که هیچ‌یک از اطرافیان نفهمند، شخص معتاد چه‌طور دارد از چاه اعتیادش آهسته‌آهسته بیرون می‌آید. در چنین شرایطی اگر روزی خبر برسد که دیگر خبری از متادون نیست، چه؟ اگر روزی قرص‌ها ته بکشد و شایعه شربت تقلبی در بازار بپیچد، چه؟

 

چند شایعه

کسی جرات ندارد واقعیت را بگوید اما شایعه‌ها می‌گویند سال خوش متادون‌درمانی به‌پایان رسیده و حالا وقت زین‌به‌پشت‌گرفتن است. متادون و شربت تریاک که روزگاری روش‌های مناسبی برای ترک اعتیاد بودند در یک سال‌و‌خرده‌ای که از عمرشان در ایران می‌گذرد، اکنون به روش‌هایی تبدیل شده‌اند که بگیر نگیر دارد. از یک‌طرف قرص متادون تا یک‌چهارم میزان واقعی، تولیدش کاهش پیدا کرده، همین قرص را هم البته می‌شود در بازار با مارک چین و هند پیدا کرد. از طرف دیگر شایعه‌ها می‌گویند شربت‌های متادون هم تاریخ‌گذشته‌اند و چندان افاقه نمی‌کنند و اگر نشود دهان شایعه‌پراکنان را بست، باید گفت که آخرین شایعه این است که سال 92 سال سختی است برای کسانی که تصمیم گرفته‌اند با این روش‌های جایگزینی، اعتیادشان را ترک کنند چراکه اصلا معلوم نیست میزان تولید متادون‌ها به میزان مصرف آن‌ها در ایران نزدیک باشد یا خیر!

چرا متادون این‌قدر طرفدار دارد؟

اصلی‌ترین سوال درباره روش‌های ترک جایگزین، این است که چرا این‌دست روش‌ها این‌قدر پرطرفدار شدند، به‌حدی که داروی درمان آن‌ها به جیره‌بندی افتاد. پاسخ در شروع مطلب چشمک می‌زند. اصولا روش‌های جایگزین ترک برای ته خطی‌ها نیست؛ بیشتر برای کسانی است که نمی‌خواهند پرستیژ اجتماعی‌شان با روشدن دست‌شان از بین برود. فرض بگیرید که استاد دانشگاهی است که صد دانشجو دارد اما بالاخره یک‌جایی  به دام هوس افتاده، ولی حالا به فکر ترک افتاده. حتی مراکز متادون‌درمانی به «حاشیه» گفته‌اند که در میان بیماران‌شان، اعضای شورای شهر شهرهای مختلف، مسوولان ارشد برخی اداره‌ها و حتی بزرگان بعضی از طایفه‌های مهم هم حضور دارند. برای این افراد ترک اعتیاد به شیوه‌های سنتی یا حتی با شیوه‌های نوینی که اعتیاد آن‌ها را تابلو کند، روش مناسبی نیست بلکه ترجیح می‌دهند پنهانی به عمل‌شان مشغول باشند اما برای ترک یک‌ماه از کار و زندگی نیفتند. حالا فرض کنید که طرف، روزی سه‌وعده قرصی سفیدرنگ را از جیب‌اش درمی‌آورد و می‌خورد و درنهایت به اطرافیان‌اش می‌گوید که زخم معده دارد. روش ترک اعتیادی از این بهتر؟ متادون‌درمانی به همین دلیل بسیار ساده، این‌قدر در ایران طرفدار پیدا کرده، آن هم ظرف کمتر از دوسال از اجرایی‌شدن طرح‌اش.

 92؛ سالی سخت برای متادون‌کارها

در دروازه ورودی سال 92 معتادانی که تن به این نوع ترک آرام و بی‌حاشیه داده بودند با چند مشکل مهم مواجه شده‌اند. اول این‌که در اواسط سال 91 به‌ناگهان ستاد مبارزه با مواد مخدر تصمیم گرفت به‌جای قرص متادون، شربت‌اش را به مراکز متادون‌درمانی بفرستد و در این میان، بسیاری از معتادانی که قرص‌درمانی را انتخاب کرده بودند، دچار مشکل شدند. مشکل دوم درباره شربت‌های متادون بود که خبر از کهنه‌بودن‌شان در بازار پیچید و حتی مسوولان وقت نیز آن را تایید کردند و حالا هم مشکل متادون‌های وارداتی. اصلا بهتر است از نقطه شروع ماجرا داستان را تعریف کرد. ماجرا از آن‌جا شروع می‌شود که متادون‌درمانی با هدف درمان بخش عمده‌ای از معتادان کشور که بنابر آمارها تعدادشان نزدیک به 2میلیون نفر است، روانه بازار می‌شود. قرص متادون به‌خاطر راحتی مصرف‌اش ‌طرفداران خاصی پیدا می‌کند و ناگهان تقاضا برای‌اش به‌شدت افزایش پیدا می‌کند. در همین اثنا، گروهی برای سودآوری شروع به فروش قاچاقی این قرص‌ها به کشورهای همسایه می‌کنند. خبر می‌رسد که قرص‌های متادون، بسته‌بسته به ترکیه و عراق صادر می‌شود و چون ارزان است طرفداران فراوانی هم دارد. ستاد مبارزه با مواد مخدر که مسوول بالادستی این فرآیند است، به ناگاه تولید و توزیع قرص‌های متادون را به یک‌چهارم کاهش می‌دهد و به‌جای‌اش به مراکز متادون‌درمانی ابلاغ می‌کند که معتادان باید از قرص به شربت تغییر درمان دهند. این تغییر، برای بسیاری از تحت درمان‌ها نشدنی است. چرا؟ چون یک مدیر شرکت نمی تواند جلوی کارمندان‌اش لوله آزمایشگاهی‌اش را بیرون بکشد و چند سی‌سی شربت بی‌نام‌ونشانی را درون لوله بریزد و بسنجد و بعد بنوشد! بله! مساله به‌همین سادگی است؛ طرفداران قرص متادون، به‌این‌خاطر از دیگر روش‌های درمانی پرشمارتر بودند که روش ترک‌شان محرمانه‌تر بود. با تغییری که ستاد مبارزه با مواد مخدر ایجاد می‌کند، مسیر متادون‌درمانی در ایران کمی به‌هم می‌ریزد. زکریا علوی، مدیر یکی از مراکز متادون‌درمانی، این ماجرا را به‌زبان خودش برای حاشیه این‌طور تعریف می‌کند: «بعد از این ابلاغیه، بخش عمده‌ای از مشتری‌های ما، دیگر به مرکز نیامدند. برای این افراد، پول اهمیتی نداشت؛ بنابراین به ناصرخسرو رفتند تا در بازار سیاه قرص متادون را تهیه کنند. خیلی‌زود تقاضا در بازار سیاه برای این قرص‌ها آن‌قدر بالا رفت که دست مریض‌های‌مان قرص‌هایی دیدیم که کمی زردتر از قرص‌های متادون ایرانی بودند. یک‌بار یک موسسه این قرص‌ها را آزمایش کرد و گفت که این قرص‌ها تولید ایران نیستند بلکه از هند می‌آیند و معلوم نیست ترکیبات‌شان چه باشد.» متادون یک ترکیب شیمیایی نزدیک به تریاک است و چون شیمیایی است، با شربت تریاک که یک محصول طبیعی اما رقیق شده است، فرق دارد. در دنیا، هر کشوری براساس ویژگی‌های خاصی که دارد، متادون را به‌نوعی تولید می‌کند. بنابراین شاید بشود این‌طور گفت که قرص متادون هندی ممکن است مخدرتر از قرص متادون ایرانی باشد؛ چراکه ذائقه هندی‌ها به‌لحاظ نزدیکی به کانون تولید خشخاش دنیا، از ما ایرانی‌ها، تریاکی‌تر است؛ کسانی هم که قرص‌های بازار آزاد را قبول نداشتند، دو شاخه شدند، آدم‌هایی که ترک اعتیاد را بوسیدند و گذاشتند کنار و کسانی که قبول کردند این راه را تا آخرش بروند، ولو با شربت متادون. درنهایت، گروه دوم رستگار شدند؛ چراکه وضعیت قرص متادون هیچ‌وقت به‌شکل سابق‌اش برنگشت. اما آن‌هایی که به‌قول علوی سرریز کردند، وضع بدی یافتند: «فرض کنید که شما بیماری هستید که برای آرامش، چندروزی از مورفین تزریقی استفاده کرده‌اید و حالا باید از مسکن شیافی استفاده کنید! چه می‌کنید؟ اگر نخواهید چنین روشی را برای تسکین درد بپذیرید خیلی زود دوباره جذب مواد مخدر می‌شوید. بسیاری از مراکز متادون‌درمانی همان روزها به مسوولان گله کردند که چرا باید برای قاچاق قرص متادون تروخشک را باهم بسوزانید؟ اما وقتی که پاسخی به این اعتراض‌ها داده نشد، آن‌ها هم پذیرفتند که بخشی از بیماران‌شان به‌زودی به‌سوی مواد مخدر بازخواهند گشت و همین‌طور هم شد.»

 شربت‌هایی که سر تاریخ‌شان دعواست

آن‌هایی که ترک با شربت متادون را در نبود قرص متادون پذیرفته‌اند اگر روزی بفهمند، ممکن است همین شربت‌ها هم تاریخ‌گذشته باشند چه‌کار خواهند کرد؟ اطلاعاتی که «حاشیه» از چند مرکز متادون‌درمانی به‌دست آورده، این شایعه را تایید می‌کند. مدیران این مراکز می‌گویند که در نیمه دوم سال گذشته شربت‌هایی به‌دست آن‌ها رسیده که یا تنها چند هفته اعتبار مصرف داشته‌اند یا چند روز از تاریخ مصرف‌شان گذشته بوده. یکی از این مدیران به ما می‌گوید: «این شربت‌ها اگرچه تاریخ مصرف‌شان به پایان رسیده بود اما همچنان اثر را داشتند و این‌طور نبود که فاسد شده باشند اما واقعیت این است که بیمار با چنین شرایط روحی که دارد می‌تواند خیلی زود با دیدن چنین نکاتی از پروسه درمان دل بکند.» اما آیا مسوولان این موضوع را می پذیرند یا پذیرفته اند؟

تا پایان سال 91 با وجود پیگیری‌های بسیار، مسوولان حاضر به پاسخگویی دراین‌باره نبودند اما در نهایت معاون دفتر سلامت اجتماعی، اعتیاد و روان وزارت بهداشت این شایعه را رد کرد و اعلام کرد که که چنین موضوعی صحت ندارد. به‌گفته، نیک‌فرجام، «شربت‌های اپیوم تینکچر تا سال آینده تاریخ انقضا دارند. سازمان غذاودارو به دلیل نیاز کشور، میزان زیادی از این شربت را تولید و اعلام کرده تا قبل از انقضای تاریخ مصرف این شربت‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز خدماتی هر مقداری که تقاضا کنند برای ارائه آن آمادگی دارند. اما این موضوع به‌معنای آن نیست که تاریخ انقضای این شربت‌ها نزدیک باشد.»

 کمبود داروی ترک؟

حالا شاید بتوان گفت که وضع حتی نسبت به سال 91 کمی بدتر هم شده. به دو دلیل. اول این که متادون‌درمانی همچنان در اولویت ترک اعتیاد در ایران است؛ یعنی تقاضای بسیار بالا و دوم این‌که اخباری درباره کمبود داروی ترک در این روش، یعنی همان متادون نقل محافل خبری است. یکی از مسوولان وزارت بهداشت، خیلی در پرده، این موضوع را تایید کرده و علت اصلی‌اش را کارشکنی بعضی از مقامات مسوول در واگذاری مواد اولیه به کارخانه‌های داخلی تولید متادون دانسته. سلیما‌نجانی، ضمن تایید کمبود متادون در کشور می‌گوید: « اگر بتوانیم ماده اولیه مورد نیاز را تهیه کنیم، با مشکلی برای تولید مواجه نخواهیم شد. اخیرا ناهماهنگی‌هایی میان مراجع تحویل‌دهنده مواد مخدر اولیه برای تهیه دارو به‌وجود آمده و نزدیک به سه‌ماه است که مواد مخدر به کارخانجات تولیدکننده قرص متادون و شربت‌های ترک اعتیاد تحویل نمی‌دهد و این نگرانی به‌وجود آمده است که مبادا در سال آینده با کمبود داروهای ترک اعتیاد مواجه شویم.»

درنهایت، اما به‌نظر می‌رسد که فعلا وضع خوب است، چند کارخانه برای تولید متادون راه افتاده و آن دستگاه‌ها هم چوب را از لای چرخ تحویل مواد اولیه برداشته‌اند. اما سوال این‌جاست که آیا میزان تولید فعلی کفاف این تعداد معتاد را می‌دهد؟

آینده چه خواهد شد؟

پدیده تلخ متادون در سال 92 بی‌شک قاچاق شربت متادون است که هنوز از سوی مسوولان چندان جدی گرفته نشده و هنوز فرض بر این است که قرص متادون اصلی‌ترین طعمه قاچاقچیان است. اما مشاهدات «حاشیه» نشان می‌دهد که گالن‌های 20لیتری در بعضی از ماشین‌هایی که این روزها به‌سوی غرب کشور در حال رفت‌وآمدند پر است از شربت های متادونی که به‌نرخ دولتی تهیه می‌شوند و آن هم برای درمان درد لاعلاج اعتیاد معتادان ایرانی؛ اما مصرف‌کننده‌های اصلی این متادون‌ها، معتادان کشورهای همسایه هستند، عراق و سوریه و ترکیه که از حسن همجواری با ایران بهترین بهره را می‌برند. با کنار هم قراردادن مشاهدات متادونی و شایعاتی که البته هیچ‌گاه مسوولان تاییدش نمی‌کنند، اما در حاشیه خیابان ناصرخسرو می‌شود به‌چشم دید، می‌توان صحنه را این‌طور ترسیم کرد: متادون‌درمانی که روزگاری با قرص متادون آغاز شد، حالا بخش عمده‌ای از درآمدش را مدیون کشور هند است که به‌موقع شمّ اقتصادی‌اش را گشود و قاچاق این قرص را به بازار ایران آغاز کرد. از سوی دیگر، آن‌چه مسوولان نگران آن بودند، یعنی قاچاق قرص‌های متادون، حالا دیگر جای‌اش را به قاچاق شربت متادون و حتی شربت تریاک داده و بعید نیست که خیلی زودتر از آن‌چه فکرش را هم بکنیم، در سال 92 بحران کمبود این ماده نجات بخش برای معتادن تحت ترک هم به‌میان بیاید. با چنین شرایطی، بی‌شک، سال پیش رو برای آن‌هایی که قصد دارند متادون‌درمانی‌شان را جدی‌تر بگیرند، سال چندان ساده‌ای نیست.

چند معتاد در کشور داریم؟

این سوال، جواب‌های متعددی دارد، مجلسی‌ها معتقدند که هرچه آمار واقع‌بینانه‌تر باشد، هم هشدارهای جدی‌تری برای مردم به‌حساب می‌آید و هم در تخصیص اعتبارات دقت بیشتری وجود خواهد داشت. اما به‌نظر می‌رسد ستاد مبارزه با مواد مخدر که متولی امر مبارزه با اعتیاد در کشور است چندان رضایتی از اعلام آماری نداشته باشد که هر روز در حال افزایش است. از سال 88 تعداد معتادن کشور 1میلیون‌ودویست‌هزار نفر به‌علاوه 800هزار نفر معتاد تفننی اعلام شده و هیچ تغییری در این آمار شناور به‌وجود نیامده است. با این همه، اتفاقاتی که در طول این سال‌ها ‌در حوزه مواد مخدر مصرفی و الگوهای مصرف به‌وجود آمده، آن‌قدر جدی است که بارها مقامات وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی از ستاد خواسته‌اند یا آمارهای تازه‌تری به میدان مباحثات وارد کند یا نتایج بعضی از تحقیقات را بپذیرد اما به‌جای راه دوم، این‌بار، ستاد راه نخست را برگزیده و از پژوهشگاه علوم‌انسانی‌و‌مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی خواسته است در این زمینه تحقیق کند. نتایج این تحقیقات نشان می‌دهد که در حال حاضر حدود یک‌میلیون‌و325هزار نفر معتاد در کشور وجود دارد، بدون آن‌که سخنی از وضعیت معتادان تفننی در میان باشد. بنابراین می‌توان گفت که افزایش 130هزار نفری معتادان براساس اظهارات ستاد مبارزه با مواد مخدر تنها در حوزه معتادان جدی اتفاق افتاده و از وضعیت مصرف تفننی اطلاعاتی در دست نیست. آذرخش مکری، معاون آموزشی مرکز ملی مطالعات اعتیاد، درباره این آمارها می‌گوید: «در هیچ‌جای دنیا نمی‌توان به‌طور دقیق میزان معتادان را مشخص کرد؛ چراکه این بیماری مثل بقیه بیماری‌ها به‌هیچ‌عنوان خوداظهاری ندارد.» او می‌گوید که «در تمام دنیا آمار اعتیاد براساس تخمین‌ها و احتمالات بیان می‌شود و در ایران که مرجع رسمی این کار، ستاد مبارزه با مواد مخدر است کاری جز تایید این آمار نمی‌توان انجام داد.» مکری برخلاف بسیاری از کارشناسان اما معتقد است که دانستن تعداد معتادان کشور چندان تاثیرگذاری ندارد چراکه «در حقیقت این میزان آسیب‌های اعتیاد به جامعه است که مهم است و باید مورد بررسی قرار بگیرد.» او به مساله سازشدن محرک‌ها در بستر اعتیاد کشور اشاره کرده و می‌گوید: «هشدارها در زمینه محرک‌ها را باید جدی گرفت؛ چراکه در این حوزه عوارض اعتیاد بسیار شدیدتر از مخدرهای سنتی است، به‌طوری که یک فرد شیشه‌ای ممکن است  10برابر یک تریاکی به جامعه آسیب برساند و خطرناک باشد.»

زنان روز‌به‌روز معتادتر می‌شوند

اما اگر به همین آمارها نیز استناد شود، نشانه‌های مهمی در اعدادوارقام امسال در مقایسه با سال 88 وجود دارد که در نوع خود قابل بررسی است. در آمار پیش رو، جمعیت زنان معتاد کشور 9درصد اعلام شده که این میزان در سال 88، تنها 2/5درصد بوده است. میلاد عربشاهی، یکی از پزشکان مراکز ترک اعتیاد خصوصی، به «حاشیه» می‌گوید دلیل اصلی افزایش آمار زنان معتاد در کشور، تبلیغ زیرپوستی برای مصرف شیشه است: «بخش عمده مراجعان مرکز ما، ترک اعتیاد برای‌شان آخرین گزینه بوده، آن‌ها ابتدا به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند؛ چراکه حالات خود را نوعی بیماری جسمی یا روحی می‌دانند اما بعد از آزمایش می‌فهمند که بدون اطلاع، معتاد شده‌اند. ریشه این اعتیاد، مصرف داروهایی است که عموما تقلبی هستند و از هرویین بلورشده در آن‌ها برای کاهش وزن، تازگی پوست و... استفاده شده و فرد بدون این‌که بداند دارد چه چیزی مصرف می‌کند، به‌تصور خود قرص‌های لاغری می‌خورده.» او به مراجعان‌اش اشاره کرده و می‌گوید: « به‌نظرم یکی از دلایل مهم بالارفتن اعتیاد در خانم‌ها، ریختن قبح این مساله در میان جنس زن است، سابق‌براین، زنی که معتاد می‌شد خود را از آینده و هرگونه وجه اجتماعی محروم می‌دید اما امروز بخش عمده‌ای از معتادان خانم، افرادی از سطح بالای جامعه هستند و اتفاقا هیچ مشکل اجتماعی واقتصادی نیز ندارند، بلکه برای زیباکردن زندگی‌شان به محرک نیاز دارند و به‌همین‌خاطر به مواد رومی‌آورند.»

چرا معتاد می‌شویم؟

نتایج تحقیقات ستاد نشان داده که کسب لذت، کنجکاوی، تفریح، رفع مشکلات روحی، دردسترس‌بودن مواد و فشار دوستان اصلی‌ترین دلایل روی‌آوردن افراد به مواد مخدر بوده. آمارهای سال 88 هم از تاثیر میزان کسب لذت بر استفاده از مواد مخدر تاکید داشتند اما حالا این موضوع به سرفهرست دلایل اعتیاد در کشور بدل شده، چرا؟ فرید براتی دراین‌باره به حاشیه می‌گوید: «شادی اصلی‌ترین خلاء امروز جامعه بوده و بخش عمده‌ای از کشش جوانان به‌سوی اعتیاد به خاطر نداشتن مابه‌ازای مناسبی در جهت پرکردن اوقات فراغت‌شان است.» براتی تاکید می‌کند که «اگر شما دقت کنید می‌بینید که در همین آمار اعلام‌شده، استان‌هایی چون کرمان، مازندان و خوزستان نرخ شیوع مصرف‌شان نسبت به جمعیت، بالاتر از حد میانگین کشوری است و این نشان می‌دهد که هرچه استانی محروم‌تر باشد، به اعتیاد بیشتر گرایش نشان می‌دهد؛ چراکه جوانان‌اش راه بهتری برای گذران وقت و کسب لذت ندارند.» در کنار سه استانی که براتی به آن‌ها اشاره کرده اما استان‌های آذربایجان غربی، لرستان، سیستان‌وبلوچستان، کرمانشاه، فارس، تهران، خراسان رضوی، قم و البرز نیز قرار دارند که همگی میانگین شیوع مواد مخدر به جمعیت‌شان بیش‌از حد میانگین کشوری است.

 

افیون از سرخه‌حصار تا فرحزاد

فهرست آلوده‌ترین محله‌های تهران به مواد مخدر را فرماندار تهران اعلام کرده است. براساس این فهرست سرخه‌حصار و فرحزاد آلوده‌ترین مناطق و محله‌های مواد مخدر و تجمع معتادان است این در حالی است که به‌نظر می‌رسد فرماندار تهران با توجه به تجمع معتادان و توزیع‌کنندگان خرد در این مناطق، از آن‌ها به‌عنوان مناطق آلوده تهران نام برده؛ چیزی که به آن نگاه پلیسی گفته می شود. سرخه‌حصار، منطقه جنگلی حاشیه شرقی تهران است که سال‌هاست با باقی‌مانده مهاجرانی که پیش از انقلاب اسلامی، اعتیاد و فقر را به تهران سوغات آوردند، درگیر است. پلیس تابه‌حال چندباری، در اقدام ضربتی، این منطقه را پاک‌سازی کرده؛ روزگاری حتی با بلدوزر به جان خاک‌سفید افتادند و برای نجات تهران، هزاران خانه را با خاک یکسان کردند اما گفته‌های فرماندار تهران نشان می‌دهد که این منطقه همچنان بلای اعتیاد را به تهران سنجاق کرده است. معنوی، دبیر شورایاری محله سرخه‌حصار، در تایید این موضوع به «حاشیه» می‌گوید که چندین‌ماه این منطقه بدون حتی یک کانکس پلیس بوده و هنوز هم می‌تواند به‌عنوان یکی از مناطق آلوده پایتخت به‌حساب بیاید و وضع فرحزاد نیز چندان تفاوتی با سرخه‌حصار ندارد. دره‌های محیط‌زیستی فرحزاد که روزگاری تفرج‌گاه‌های پایتخت به‌حساب می‌آمدند تجمع خرده‌فروشان مواد مخدر را درون محله‌های زاغه‌نشین و حلبی‌آباد پرورش داده‌اند. سال‌ها خریدوفروش جنس جز در این منطقه در هیچ‌جای تهران صورت نمی‌گرفت اما امروز وضع به دلایلی فرق کرده است. شهرداری بخش عمده‌ای از این محله ها را به مراکز فرهنگی و تفریحی بدل کرده، شهرسازی رونقی به این منطقه داده و از همه مهم‌تر، خریدوفروش مواد مخدر در تهران دچار تغییر الگو شده است و حالا هر کسی می‌تواند در زیرزمین خودش مواد مخدر صنعتی تولید کرده و در شهر بفروشد.

 

  Comments ()
Recent Posts سایت هفته نامه حاشیه مصاحبه جدی با مردی که شوخی دارد رونمایی از مجری مناظره کاندیدا های ریاست جمهوری توسط حاشیه+تکمیلی گفتگوی هفته نامه حاشیه با رضا صادقی داستان مجسمه‌هایی که بیشتر از مجسمه بودند! شماره نهم حاشیه منتشر شد نامه علی مطهری به رهبر انقلاب در مورد ردصلاحیت هاشمی رفسنجانی ما فال مشایی را گرفته ایم پیغام شورای نگهبان به هاشمی رفسنجانی:انصراف بده جواب و راه حل جداول و معماهای صفحه سرگرمی شماره ششم حاشیه
My Tags حاشیه (۳٢) انتخابات (۱۱) شماره اول (٧) شماره دوم (٦) شماره سوم (٦) شماره هشتم (۳) شماره ششم (۳) شماره هفتم (۳) شماره نهم (٢) شماره پنجم (٢) جاده خاکی (٢) مشایی (٢) نظرسنجی (٢) هنرمندان (۱) مناظره (۱) یارانه (۱) طنز (۱) زلزله (۱) هاشمی (۱) سرگرمی (۱) بوشهر (۱) فال (۱) متادون (۱) سگ (۱) لاریجانی (۱) شورای شهر (۱) آی تی (۱) مجسمه (۱) کره شمالی (۱) رضا صادقی (۱) کهریزک (۱) رسوایی (۱) مسعود ده‌نمکی (۱) علی مطهری (۱) قدیری ابیانه (۱) منصور ضابطیان (۱) کلاه قرمزی (۱) مسعود فراستی (۱) فواد صادقی (۱) مارگارت تاچر (۱) شماره یازدهم (۱) محمدغرضی (۱) عسل بدیعی (۱) آلماتی (۱) جمشید بسم‌الله (۱) کیم جونگ اون (۱) آب پریا (۱) زاپاس المشایی (۱) جم‌تی‌وی (۱) افسردگی هنرمندان (۱) خندوهناکی (۱) این دماغِ جذاب (۱) نوار 8 میلیونی (۱) سخنرانی طولانی (۱) بهروز وثوقی راد (۱)
My Friends   باشگاه مدیران و متخصصان My Pardis